Leipzig og kjarnorkuverið

Guðmundur minn góður! Mikið er nú orðið langt síðan ég bloggaði síðast... Það ætti að slá mig fyrir þessa þögn. En í sannleika sagt þá er svo sem aleg ástæða fyrir þögninni og heitir sú ástæða VINNA! Það er allt brjálað núna. En það er best að byrja þar sem frá var horfið...

Dvöl mín í Leipzig var ánægjurík og endurnærandi... eða svona, kannsi oft vakað of lengi og drukkið, en hvað er þetta maður er bara ungur einu sinni. Ferðalagið þó heldur í lengra lagi og þarf af leiðandi frekar þreytandi.. en tók mjög kát Claudia á móti mér á lestarstöðinni. Hún horfi aðeins á mig eftir að hafa knúsað mig og sagði.. "þú hefur ekkert borðað í dag, er það?" Og skrölltum við þá um á lestarstöðinni, sem er by the way RISAVAXIN!!! Lentum inn á kínverskumveitingarstað og snæddum þar dýrindis máltíð. Svo um kvöldið áttum við tvær mjög gott konukvöld þar sem Jakob var enn í Basel að heimsækja vin okkar hann Daða. (Dað, ég vona að þú hafir það gott!)
Daginn eftir lét Jakob svo sjá sig og hélt partýið þá áfram... En svo á þriðjudeginum fór Claudia heim til Magdeburg en við Jakob ákváðum að gera eitthvað sniðugt, svo við skrölltum niður í bæ og lá leið okkar að sjónvarpsbyggingunni... risa skýjaklúfur! Þar uppi er útsýnispallur og getur maður þar séð yfir alla borgina. Við skelltum okkur upp og horfðum á litlu maurana (fólkið) langt fyrir neðan okkur hreyfa sig. Svo benti Jakob mér á KJARNORKUTURNANA...eða VERIÐ sem stendur rétt fyrir utan Leipzig... Hvað er kjarnorkuverð að gera rétt fyrir utan borg eins og Leipzig? Ef eitthvað fer úrskeiðis eða springur er Leipsch horfin. Fórum við mikið að pæla í þessu kjarnorkuveri. Og hvernig maður gæti vitað hvenær maður á að forða sér. Svo hélt partýið og slökuninn áfram...borðuðu ís... kíktum í búðir... eldurðum góðan mat... horfðum á video... og skemmtum okkur!

En einhver tíman tekur allt enda og varð ég einn morgun að drattast niður á lestastöð og taka lestina frá Leipzig. Endaði það náttúrulega með því að ég sigldi í höfn á Norderney og tók þá vinnan aftur við. En daginn eftir endurkomu mína birtist risa stór glaðningur hérna á hlaðinu hjá okkur. Gestir og með 10 Íslenska Hesta!!! Þið getið rétt ímyndað ykkur hversu stórt brosið á minni var. Ég held ég hafi sjaldan verið svo glöð að sjá Íslenska hestinn aftur. Og fólkið sem var með hestana var alveg ótrúlega nett og fannst það alveg frábært að hérna ynni íslendingur. En það sem var samt best var það að ég fékk að fara á bak. Og það var svo yndislegt að sitja aftur að taumléttum töltara... Himneskt! Er næstum því enn í vímu. En einhver tíma þurfti þetta fólk að pakka saman og halda heim... og lífið hélt áfram.

(Mynd af mér á Pegasusi, einum af íslendingunum).

Newsflash! Newsflash! Ég og Inja erum búnar að fara í fyrsta SURF tíman okkar! Þetta var svo GEÐVEIKT! Okei, okei... aðeins að stilla sig...... Jæja, sem sagt, við áttum báðar frí á sunnudegi og höfðum því organíserað þetta þannig að fyrsti tíminn okkar væri á sunnudagsmorgni. Við hjóluðum niður að Surfschule klukkan 10... og hittum þar kennaran okkar, sem er by the way mjög foxy gaur frá Suður-Afríku. Við vorum klæddar í svona nýþrönga sjó-hita-surf-galla. Var okkur því næst kennd undirstöðu atriðin í því hvernig á að stíga á brettið og hvernig á að hífa seglið upp ofl. Þegar það var komið inní hausinn á okkur var okkur skellt út í sjóinn og þá hófst þetta fyrir alvöru! Og það var svo gaman! Við vorum tiltölulega fljótar að ná taki á þessu og sigldum aðeins um svona. Við vorum svo ótrúlega stoltar af okkur að hafa náð að sigla aðeins um. Og vorum við víst bara nokkuð góðar... Eftir fyrsta surf tíman okkar héldum við svo niður í bæ, fengum okkur vöfflu og enduðum við daginn svo á ótrúlega góðum reiðtúr á ströndinni. Þessi dagur fær alveg topp einkunn!

En já, annars er alveg fullt að gerast... túristar koma og túristar fara... Gestahestunum fjölgar stöðugt. Núna erum við með 4 Fríslendinga hérna... svona risa stórir svartir og ótrúlega kúl:


En jæja, þarf víst að hætta þessu blaðri og fara aftur að vinna.. hádegishléið búið.