Blóðugar nasir...

Sælt veri fólkið! Undur og stórmerki eiga sér stað, Ásta skásta er komin á ról aftur!
Þögnin var orðin þreytt svo ég ákvað að taka til máls á ný!

Dagurinn í dag var alveg hreint furðulegur! Byrjaði á helv.. löngum Microstation tíma (fyrir þá sem hafa ekki hugmynd um Microstation eða mig, þá er Microstation forrit sem notað er við teikningar arkítekta og annara sem koma nálægt gerð deiliskipulaga eða aðalskipulaga, og ég er s.s. í landslagsarkítektanámi.) Þessir tímar eru DAUÐI, 30 manns troða sér í litla tölvustofu sem hefur ekki einu sinni nógu margar tölvur fyrir alla. Svo sitja allir ofan í öllum, í þungu lofti og hamast og svitna við að kljást við verkefni tímans. Þessir tímar eða kannski mætti segja tími, stendur yfir frá 9:00 að morgni til 16:00. God DAMN og NIGGA ME sko! Hvaerjum dettur svona lagað í hug? Svo Þegar þessi tími kláraðist loksins þurftum ég, Embla, Kolla og Hildur að bruna í hesthúsið og mæta í hestatíma.

Sögur dagsins eru hins vegar þessar:
Ég, að verða 23ára fékk mínar fyrstu blóðnasir í dag! Ég hef verið kýld í nefið af systur minni, einnig tókst henni að sparka í það einu sinni, fengið swingandi rólu í andlitlið, hjólað að vörubílapall og verið skölluð af hesti sem varð til þess að ég braut tönn... en aldrei! ALDREI!!! hef ég fengið blóðnasir! Ég var að gera mig reddí fyrir hestatíma hjá Reyni og er að ganga í átt að reiðhestinum mínum og ætla að ná í hann þegar ég finn eins og hor leka úr hægri nös... ég svona stýk það í burtu og viti menn það er ekkert venjulegt hor heldur fallega rautt blóð! (Hvurslags aumingji er ég! Ég fæ blóðnasir við það að labba!)En ég sem hef aldrei fengið blóðnasir áður sný mér svona að stelpunum og segi: Stelpur, ég held ég sé með blóðnasir! í þessum sömu orðum frussast blóð yfir alla hendina á mér og mér skipað að setjast niður á kaffistofunni og slaka á. Þá fór ég að spá hvort mér væri ekki hugað líf. Svo hætti þetta og ég fékk að taka þátt í tímanum.

Tíminn gengur áfallalaust fyrir sig þangaði til Embla ætlar að stíga á bak gæðingnum sínum sem kastar henni af baki áður en hún náði að setjast í hnakkinn! Með þeim afleyðingum að hún hellaðist í gömlum kempu-meiðslum og var send inn í hringgerðið til að fylgjast bara með þaðan. Þá er ég komin á bak og er hin slakasta, bara að gera æfinguna sem Reynir kenndi okkur. Eftir smá tíma á baki og akkúrat þegar ég átti að lengja hestinn og sýna brokk byrjar ekki að fossa úr nefinu á mér aftur og allt lekur á hnakkinn minn! Ég sveifla mér af baki og sendir Reynir mig inn til Emblu þar sem við vorum eins og tveir mongóar. Embla hálf lömuð og ég að frussað blóði út um allt! Affallsnemendur! Eftir smá tíma hætti að blæða. Dagurinn leið venjulega eftir það, eða þangaði til rétt áðan. Haldiði ekki að það byrji að frussast úr nefinu á mér aftur! Hvers á ég að gjalda! Embla dó næstum því úr hlátri þegar ég bankaði hjá henni með þriðju blóðnasir dagsins. Þú ert búin að vera með blóðnasir stanslaust síðan eftirhádegi í dag! Fuck ME! Við tókum Sex and the City til fyrirmyndar og fékk Embla mig til að stinga hálfum túrtappa í nefið á mér, til að fá ekki blóð í rúmið. Mér leið samt eins og ég væri geðveikt hörð í hesthúsinu þegar allir héldu að ég hefði verið að berjast við tryllta hestinn og fengið högg á mig. En núna sit ég með túrtappa í nefinu og líður eins og mófó.. með svona dizzy tilfinningu og allt, enda ekkert smá mikið sem hefur frussast úr nefinu á mér í dag!
Í þessum töluðu.. skrifuðu orðum bið ég ykkur vel að lifa.