Kúsíkú...

Hér gefur að líta Kúsíkú. Hann er franskur... hann er með kúk í staðinn fyrir heila. Hann er einn af þeim sem býr með mér í Hlégarði. Hann er að vinna mastersverkefnið sitt í landslagsarkítektúr hér á Íslandi og enginn skilur afhverju. Hann talar ekki íslensku og er heldur ekki talandi á ensku... Hann er bara yfirhöfuð ekki talandi. Samræður við hann ganga ekki því hann blandar öllum tungumálum sem hann kann saman og það er ekki möguleiki að skilja hann. Í byrjun haustsins sáum við stúlkurnar fram á það að búa í svona stelpu-kommúnu en NEI, dag einn birtist Kúsíkú (eins ljótur og hann er).
Það gekk á mörgu fyrstu vikurnar með þennan nýja "fjölskyldumeðlim". Hann tók uppá því að byrja að elda fullt af ógeði, húsið lyktaði eins og ógeð og ekki var hægt að bjóða gestum heim vegna stybbu. Það næsta sem fór að fara í taugarnar á okkur var það hvernig hann hegðar sér. Hann getur heldur ekki talað því hann kæfir orðin í einhverju stami, búkhljóðum og stunum. Hann gengur ekki í sokkum... og veður hér um allt á tánum. Það vakti einnig mikil hlátursköst þegar hann mætti í eldhúsið í hvítum hörbuxum og hvítri magaskyrtu!
Fyrstu tvo mánuðina gat ég ekki horft framan í hann án þess að springa úr hlátri, því augun á honum eru svo nálæg hvor öðru að það liggur við að hann sé kíklópi. Þið getið rétt ímyndað ykkur hversu vandræðalegt það var. En svo áttuðum við okkur á því að við værum í raun og veru með mjög sjaldgæfa tegund af lífveru í húsinu, þegar hann fór að hverfa.. þegar þetta gerðist fyrst, hvarf hann í nokkra daga og enginn vissi neitt. Fyrst komu upp þær pælingar að hann gæti nú hugsanlega verið dauður í herberginu sínu en svo birtist hann aftur og enginn vissi hvar hann var. Hann er s.s. svona tegund sem getur látið sig hverfa, við erum enn að reyna að rannsaka þetta en þar sem hann hverfur þegar við eigum minnst von á því er það mjög erfitt.
Hann tók uppá því að bjóða okkur í mat eitt sinn og eldaði eitthvað það skrítnasta í heimi sem mistókst svakalega hjá honum og Þóra, sem bjó hér fyrir jól, var orðin rauð í framan við að halda hlátrinum niðri.... þetta var eitt vandræðalegasta "matarboð" sem ég hef verið í.
Á einum tímapunkti fórum við að taka eftir ákveðinni hegðun hjá honum, hann fór að taka uppá því að hlaupa (like a girl) út á hringtorg og standa það í svona 10 mín.... og koma svo hlaupandi til baka... HVAÐ? Við höfum velt því mikið fyrir okkur hvað hann er eiginlega að pæla??? Enn í dag höfum við ekki hugmynd.
Það ótrúlegasta gerðist svo rétt fyrir jól... Ég var á leiðinni í bæinn í jólafrí og s.s. tók Carmen með, þar sem hún ætlaði að gista hjá mér áður en hún flygi til Þýskalands. En allt í einu kallar Carmen: ÁSTA! ÁSTA! KOMDU! KOMDU!!!! KOMDU INN TIL MÍN OG LOKAÐU!!! Ég svona hálf smeik læddist inn til hennar og loka. Þar sat hún alveg rauð í framan og greinilega að missa sig úr hlátri. Þá var hún nýbúin að ná sér í iTunes og hafði eitthvað verið að skoða hvernig það virkaði og allt í einu séð á Kúsíkú var að deila sínu iTunes. Hún ákvað að kíkja hvernig tónlist hann væri nú að hlusta á (það væri hugsanlega eitthvað varið í hana). Það sem hann var hins vegar að deila var hvorki meira né minna en klámmyndir. Og allar báru þær titla á borð við:
"Russian teens have analsex for the first time and love it"; "Two hot teens with small tits sucking cocks" eða "Teen orgy... bla bla..." Við sprungum báðar úr hlátri og vissum ekkert hvað við ættum að segja eða gera! Hann væri bara að deila kláminu sínu með öllum á Hvanneyri. Annað hvort var hann að fá gífurlegt kick út úr því að deila þessu með öllum eða að hann væri svo mikill bjáni að hann hefði ekki hugmynd um það að hann væri að deila þessum titlum. Hvort haldiði? Eftir þetta fórum við að taka eftir því að hann hélt alltaf áfram og áfram að deila þessu... eða þangað til Carmen (í einhverju sadó/masó kasti) rauk af stað og sagði við hann: "Þú veist að þú ert að deila klámmyndunum þínum með öllum á Hvanneyri!" Og gæjinn varð sko eins og kúkur! Neitaði að þetta væri í tengslum við hann en Carmen svaraði því fullum hálsi með því að benda honum á að það væru nú ekki margir Kúsíkúar á Hvanneyri! Sjitt.... var það næsta sem kom frá honum og var hann kominn í þvílíkt uppnám þegar Carmen dró hann inn til mín til að ég gæti farið í iTunes og sýnt honum þetta... Ég auðvitað flúði inn til Emblu og faldi mig þar!!! (Deyjandi úr hlátri.) Gvuð hvað þetta var vandræðalegt!!!!! Svo morguninn eftir reyndi hann að afsaka sig með því að segja að þetta hefði bara óvart komið með þegar hann var að downloada einhverju á limewire.... JÁ SÆLL! Ég gleypi nú ekki við hverju sem er!
Þessi Kúsíkú er sko ótrúlegur karaskter! Er svona fólk í alvöru til eða er þetta bara eitthvað djók??? Þetta er líka bara brotabrot af því sem hefur gengið á hérna síðan hann kom... ég gæti eflaust haldið ráðstefnu, í marga daga um þennan gaur!
Hann lyktar illa... eldar ógeðslegan mat, er í hrikalega ljótum og of litlum fötum, hann setur allt áf lot þegar hann skúrar, hann deilir unglingaklámi, hleypur eins og stelpa, það nýjasta hjá honum er að vera alltaf með snúð í hausnum eins og kennslukona og hann er engan veginn fær um að tala. Þetta er einhver fáránlegasti karakter sem ég hef hitt.

En jæja, ég stefni á að skrifa annað blogg bráðlega... um lífið á Hvanneyri!

Ps. Ég náði Grasafræðiprófinu! Gleði og hamingja! Ég er að fara að keppa á Páskamóti Grana á fim og kíkja á: Flottasti karlmannsrass í reiðbuxum keppnina á barnum eftir á!!!